MEATBALL JERRY HORMONE / by Atlynn Vrolijk

"IK BEN DOL OP BEFFEN...ALLES IN M'N MONDJE!"

Jerry Hormone, oftewel Jeroen Aalbers, is een hele toffe, komische gast en misschien een tikkeltje theatraal. Als Jeroen Aalbers is hij bekend als kinderboekenschrijver. Onder het pseudoniem Jerry Hormone is hij een punkrockgitarist en maakte hij zijn literaire debuut met ‘Het is maar bloed’. Van beffen tot het gebrek aan diversiteit in het kabinet tot vaginamode in Italië van 15 jaar geleden tot de populariteit van Fifty Shades of Grey. Niets is hem en ons ontgaan en we hopen natuurlijk dat Jerry z’n platheid goed wordt gerepresenteerd in ons gesprek, maar toen hij eenmaal moest kiezen tussen billen of borsten, of dat ‘ie moest nadenken over zijn Man Crush stond onze Jerry, dat alsmaar aan een stuk doorratelt, met z’n bek vol tanden.

Is er een verschil in de schrijfstijl tussen Jerry Hormone en Jeroen Aalbers?  “Het is natuurlijk dezelfde persoon en Jeroen Aalbers schrijft kinderboeken. Qua stijl zit er verschil in dat ik bijvoorbeeld voor mijn werk voor grote kinderen, dus die van mijn leeftijd, heel veel elliptische zinnen gebruik. Ik zeg dan zoiets als ‘Ik loop op straat, zwaai naar de buurman’ en niet ‘Ik loop op straat, ik zwaai naar de buurman’. Ik wil een zo droog mogelijke tekst hebben, dus als ik onderwerpen en werkwoorden kan weglaten dan doe ik dat. Het zijn dan eigenlijk geen complete zinnen, maar zo lees je het wel. Bij kinderboeken doe ik dat niet omdat zij eerst normaal moeten leren lezen.”

Zou je ooit een erotisch boek willen schrijven? “O ja, dat lijkt we me wel heel erg leuk. Erotiek schrijven is wel moeilijk hoor, want je hebt al gauw dat het porno wordt en dat is nou juist niet zo heel erg interessant.”

Zou je het dan vanuit een mannelijk of vrouwelijk oogpunt schrijven? “In al mijn verhalen is de hoofdpersoon een man. Ik vind dat eigenlijk wel jammer want ik wil niet die seksistische schrijver zijn. Ik heb dus ook heel hard geprobeerd om tenminste één verhaal te hebben met een vrouw als hoofdpersoon, maar voor mijn gevoel was het toch niet helemaal goed. Ik kreeg de personages niet geloofwaardig en ik baalde daar best wel van. Ik wil niet zo’n schrijver zijn die dat niet kan, dus ik ga dat zeker nog een keer proberen. Vrouwelijke hoofdpersonages kunnen veel interessanter zijn dan mannelijke personages.”

Denk je dat je dat misschien niet heel goed zou kunnen, juist omdat je geen vrouw bent “Ja, maar aan de andere kant heeft Elfie in de Underdog wel een mannelijk personage en dat is haar wel heel geloofwaardig gelukt. Ik vind het wel een gebrek van mijn kant als ik de rest van mijn leven vast zit aan blanke mannelijke, atheïstische, hoogopgeleide hoofdpersonages. Ik vind dat best beklemmend en wil niet dat het een beperking wordt.”

Zijn die personages waar je over schrijft een weerspiegeling van jezelf of ga je daar heel ver van af staan? “In de helft van de verhalen kom ik zelf helemaal niet voor maar het zijn wel mensen die ik ken. Het zijn vaak ook blanke mannen of jongens omdat dat is wat ik heel mijn leven al ben. Het zou heel interessant zijn als ik iets zou schrijven vanuit het oogpunt van een zwarte vrouw. Ik vraag me alleen af in hoeverre ik dat kan doen zonder dat er teveel exotisme en onzin in voorkomt. Dat is ook gewoon een stukje onwetendheid. Ik heb tot mijn zestiende in een klein kut dorp gewoond en het enige wat we daar aan import hadden was de Chinees, drie geadopteerde Kenianen en een half Surinaamse familie. De multiculturaliteit die we hier in Rotterdam hebben, is voor mij niet iets wat met de paplepel is ingegoten.”

Waarom waren de Fifty Shades of Grey boeken zo populair? “Een groot deel van de Nederlandse populatie bestaat uit vrouwen tussen vijfendertig en vijfenvijftig met een kort pittig kapsel. Ik wil natuurlijk niet zeggen dat dat de mensen zijn die Fifty Shades of Grey lezen, maar dit zijn vrouwen die ook gewoon een seksuele fantasie hebben en die we, vanuit de media en maatschappij gezien, niet meer willen neuken. Daar is heel lang niet naar gekeken omdat dit soort vrouwen zich blijkbaar hebben afgedaan als seksuele wezens en dan springt er iemand in omdat het een gat in de markt is.”

Nooit meer seks of je carrière in de prullenbak? “Tja, dat zal dan toch wel mijn carrière zijn, hè. Maar… hoe moet ik dan mijn huur betalen? Dan moet ik maar in de prostitutie gaan of pornoster worden. Ik heb alleen een vrij gemiddelde piemel en dan zou ik een nieuw genre moeten beginnen voor mensen die zich in de acteur willen herkennen en niet persé een piemel zo groot als een tennisballenblik willen zien.”

Heb je nog seksuele fantasieën die je waar zou willen maken? “Je hebt fantasieën die je waar zou willen maken en je hebt van die gedachtes dat je denkt dat het wel een leuk idee is maar in de werkelijkheid wordt het janken met de pet op.”

Is er dan een fantasie geweest die je hebt uitgevoerd maar die zwaar tegenviel? “Ik heb weleens een trio gehad en dat is niet zoals dat in de gemiddelde pornofilms gaat. Het was wel een leuke ervaring hoor en aan de andere kant is het ook wel fijn dat alles niet zo gaat als in die pornofilms. Even hier en daar aankloten en klooien is ook wel leuk. Ik kan nu niet echt op fantasieën komen die ik zou willen uitproberen. Ik heb flink de viespeuk mogen uithangen in mijn wilde dagen, haha.”

Omschrijf jezelf als lover in bed in 3 woorden. “Dominant maar attent, dus ik ben er niet op uit om mensen pijn te doen die geen pijn willen hebben. En beffen! Ik ben dol op beffen, baffen, alles! Alles in mijn mondje.”

Heb je weleens seksblunders gehad die je zou willen delen? “In 2001 was ik in Italië met Oud en Nieuw.  Ik had daar een iets oudere Italiaanse dame van minstens halverwege de dertig leren kennen en zelf was ik achttien of negentien jaar oud. Het was best een geil wijf met heel veel tatoeages en piercings en de enige Italiaanse vrouw die ik gezien had met een geschoren kut. Ik was vaak in Italië op tour en dat kwam je toentertijd niet vaak tegen. Het was alleen maar een Zwarte Pieten pruiken parade en ook gewoon compleet niet bijgehouden. Kijk, je hoeft er niet bij te lopen als een stelletje blote baby’s, maar ik vind het wel fijn als ik een beetje zie waar wat zit. Maar goed, om terug te gaan naar mijn verhaal.. Bij die vrouw kon ik alles vinden daar beneden, ze had er zelfs een ringetje doorheen. Ik vond alles dus superspannend en supergeil. Dus wij aan de slag op het toilet en zij trekt mijn broek naar beneden en wat heb ik aan..”

Je roze onderbroek? “Een Simpson onderbroek met Homer die een biertje drinkt, die ik nog van mijn moeder had gekregen. Ik was dus achttien of negentien jaar, woonde net niet meer thuis en dan had je nog een stapel onderbroeken die je moeder dan voor je had gekocht. Voor die Italiaanse was de magie er al af nadat ze dat gezien had. Toen hoorde ze opeens buiten een vriendin roepen en weg was ze. En… die onderbroek is de volgende dag ook meteen de prullenbak in gegaan.”

Hoe is het afgelopen met The Raging Hormones? “Dat was de eerste band waar ik in zat. Ik ben daarmee begonnen toen ik zestien was en gestopt op mijn achttiende. Ik stopte omdat ik ook in de The Apers ging spelen en die deden meer dan 100 shows per jaar. Op een gegeven moment stond The Raging Hormones op zo’n laag pitje, ook omdat iedereen z’n eigen ding ernaast deed dat we ermee stopten.”

Doe je nu nog wat met muziek? “Nu doe ik The Jerry Hormone Ego Trip met jonge ventjes van achttien en negentien uit Gouda. Zij zijn mijn backing band en we hebben laatst een plaat opgenomen bij Dave van de Kicking Studio. Ik heb nog geen label, maar dat komt binnenkort.”

Wie is je huidige Man Crush? “Ik heb eigenlijk geen Man Crush. De mensen waar ik tegen opkijk zijn allemaal mensen van de jaren 60 en 70. Als ik ze nu voor me zie, dan zie ik alleen maar afgematte babyboomers. Ik vind Wim te Schippers’ werk fantastisch maar enige vorm van verliefdheid is er niet.”

Met wie mag je dochter niet thuiskomen? “Ja, met iemand waarmee ze niet wil thuiskomen.”

Word je zo’n meegaande vader dat je alles maar goed vindt? “Oké kijk, er zijn mensen die ik persoonlijk klootzakken vind en van die zou ik niet willen dat mijn dochter ze mee naar huis neemt. Ze moeten wel lief zijn maar voor de rest hoef ik het allemaal niet te weten. Als zij het maar naar d’r zin heeft. Het is hetzelfde als met mijn ouders. Ik hoef het allemaal niet te weten maar ik hoop dat ze elkaar helemaal binnenstebuiten neuken en uit elkaar likken. Ik hoef daar geen seconde aan te denken, maar ik hoop dat het voor hun zo is. Het is mijn dochter ook gegund.” 

Ben je heel vrij opgevoed? “Niet zozeer heel vrij. Ik ben de oudste van 4 kinderen. Mijn vader vond zijn baan kut en mijn moeder gaf les op de basisschool en zij vond haar werk wel leuk. Ondanks dat het begin jaren 80 was, is mijn moeder blijven werken en mijn vader thuis de luiers gaan verschonen. Zij vonden dat allebei prima en mensen om ons heen vonden dat heel raar. Mijn ouders zijn vrij feministisch en hebben een ontzettende gelijkwaardige relatie. Het rollenpatroon is compleet omgedraaid, maar dat maakt voor hen allebei helemaal niks uit. Je moet niet bij mijn moeder aanschuiven over verhalen van bijvoorbeeld Virginia Woolf. Zij is een feminist op de manier waarop ze dingen doet maar zij is niet een feminist omdat ze erover gelezen heeft. Er is mij geleerd dat ik gewoon mijzelf kan zijn maar wel een bepaalde integriteit moet hebben.”

Heeft dit invloed gehad op hoe jij nu naar vrouwen kijkt? “Ik was een van de eerste die dacht dat feminisme helemaal niet meer nodig was, maar dat kwam omdat mijn vader thuis de afwas deed. Nu vind ik het juist goed dat die derde feministische golf lekker onderweg is. Twitteraccount Lezeres des Vaderlands bekijkt hoeveel recensies er voor mannelijke en vrouwelijke auteurs zijn. Laatst was het over alle kranten en tijdschriften en wat bleek, dat er maar 30% over vrouwen gingen. Volgens mij zijn er net zo veel mannelijke als vrouwelijke auteurs.”

Ben je het er mee eens dat mannen geen boeken van vrouwelijke auteurs lezen omdat ze meteen denken dat het niets voor hen is? “Ik denk dat het op zekere hoogte waar is dat mannen zich toch makkelijker kunnen identificeren met mannen en mannelijke hoofdpersonages, maar dat is ook cultureel ingebakken. Tot aan de jaren 50 toe was het altijd zo dat zodra er in een horrorfilm een monster aankwam de vrouw flauw viel. Dan ga je je als man er niet meer mee identificeren. Sterker nog, ik kan me voorstellen dat je dat als vrouw ook niet kan doen.”

Wat vind je van feminisme? “Ik vind het jammer dat het nog nodig is. Ik ben bang dat we nog niet op het punt zijn gekomen dat mensen op hun kwaliteiten worden uitgekozen. Dus we zullen eerst een quota moeten hebben voordat we dat los kunnen laten en het automatisch gaat, maar dat komt nog wel hoor. Als ik om me heen kijk, rukken vrouwen overal op. Ik kom steeds meer vrouwen tegen in de media. Die zitten misschien nog niet in de “hoofdredacteurstoelen” maar er wordt flink aan de poten gezaagd. Het is pas sinds 10 à 20 jaar normaal dat vrouwen werken.”

Denk je dat Nederland klaar is voor een vrouwelijke Minister-President? “Ja godverdomme, dat had 10 jaar geleden al moeten gebeuren. Ik vind het een schande dat die er nog niet is. Ik vind het een schande hoe ons kabinet eruit ziet, hoe fucking blank het is en hoeveel mannen erin zitten. Ik vind dat echt niet kunnen! Het is ook niet meteen zo dat ik blij word als er een president is met een poes tussen haar benen. Het gaat om de verhouding en niet zozeer dat er 50% mannen en 50% vrouwen in het kabinet zitten. Je krijgt een kabinet niet zo multiculti als de samenleving en dan hoeft ook niet persé, maar je krijgt ontegenzeggelijk een ‘wij’ en ‘zij’ ding en nooit een ‘ons’ ding.”

Als laatste, de belangrijkste vraag in je leven: Billen of borsten? “Pfoeh, een vrouw zonder billen of een vrouw zonder borsten. Het is allebei natuurlijk een beetje zonde. Elfie is sowieso in allebei de departementen goed vertegenwoordigd maar ik wist niet dat ik zo’n billenman was pas nadat ik haar heb leren kennen. Als zij bij me weggaat, dan zal ik misschien toch voor een Surinaamse vrouw moeten gaan of een witte vrouw met een zwarte reet.”

Dus billen of borsten? “Ja kijk, aan de andere kant is het ook fijn als een vrouw van die mooi gevormde borsten heeft. Dus niet groot of klein, als het maar mooi rond is.”

Je moet nu wel even een keuze maken. “Oké…. Billen!”

Photography by Vilain & Gai / Interview by Meda Ntumba, Tania Pimenta Lima