NADA VAN DALEN / by Atlynn Vrolijk

Nada van Dalen, Een jongens-meisje met een missie

Bij het zien van Nada van Dalen haar werk denken we aan een ambitieuze vrouw die niet bang is voor een beetje provocatie en graag bold statements maakt. Een echte hardcore power woman die niet schroomt om haar mond open te trekken. Eenmaal wat tijd met haar te hebben doorgebracht is ons iets anders opgevallen: ze wordt ook gewoon heel blij van haar hond en haar vriend, en van golden finds in de Action. Nada van Dalen is meer dan een modeontwerpster. Het creëren van maatschappelijke thema’s is voor haar een must, of het nou voort komt vanuit porno, psychologie, filosofie, muziek, films of begrafenissen. Grenzen zijn voor haar nietszeggend. 

Vind jij dat het voor jou als vrouwelijk entrepreneur moeilijker is succes te behalen dan voor een man? “Ja, ik denk dan eigenlijk heel erg na over hoe ik in een gezin ben opgegroeid waar vrouwen en mannen hetzelfde zijn en dat je dan in een wereld terechtkomt waar je tegen het feit aanloopt dat dat eigenlijk helemaal niet zo is. Ook dat je minder snel serieus genomen wordt als je het over belangrijke zaken hebt of als je bloot laat zien dat het dan meteen iets is dat vrouwen snel doen. Ik denk dus wel dat het een stuk moeilijker is, maar ik probeer het zelf niet zo te zien.”

Hoe zou je jezelf omschrijven als een vrouwelijke entrepreneur? “Dat vind ik lastig. Als ik zeg ‘unisex’, dan klinkt het alsof ik een man en vrouw ben in elkaar, haha. Ik ben een meisje en een jongetje, denk ik. Ik denk wel dat dat mijn beste omschrijving is. Mijn collecties hebben een soort van maatschappelijke kwaadheid in zich zitten, dus ik ben ook wel een rebel.”

Zijn er bepaalde dingen of karaktereigenschappen die jij toepast, anders dan mannen om succes te behalen? “Ik denk dat ik dat onbewust wel doe, zoals dat schattige meisje zijn. Ik heb weleens gehoord dat dat werkt, dus soms doe ik dat automatisch. Ik hoor dan van mensen dat ik schattig ben als ik bijvoorbeeld gedag zeg of als ik aan de telefoon ben. Net zoiets als een klein meisje een pruillipje trekt waar haar vader bij is, dat gaat vanzelf, haha. 

Op je site staat dat je graag imperfecties laat zien in je werk. Wat inspireert je om bepaalde statements te maken in je collecties? “Ik hou gewoon van verrassingen in het ontwerpen en in het leven. Ik vind het leven anders een beetje saai als alles volgens de regels gaat. Daarom vind ik het ook belangrijk dat ik mezelf verras als ik aan het ontwerpen ben. Heel veel inspireert mij, van porno tot begrafenis foto’s, psychologie, filosofie, muziek en films.”

Hoe zijn jouw collecties een weerspiegeling van die imperfecties? “Dat zit vooral in een soort lompheid van mijn vormen. Het is allemaal vrij lomp en groot. En ook in prints. Eerst wordt het gezeefdrukt en daar zitten al wat imperfecties die je kan zien maar die laat ik bewust zo.”

Is er ook een reden waarom je unisex kleding maakt? “Ik vind zelf dat er geen verschil is, misschien op bepaalde stukken na. Wat mij betreft mogen zelfs mannen een jurk dragen. Ik ben van kinds af aan al een jongens-meisje, dus ik maak kleding die ik zelf ook zou willen dragen.”

Kan je jezelf vinden in de term ‘sterke vrouw’? “Ja, Ik heb een soort haat-liefde relatie met het woord ‘sterke vrouw’, omdat heel veel labels dat woord als een soort marketing truc gebruiken. Je hebt dan bijvoorbeeld 'Supertrash' die dan zoiets zegt dat hun kleding alleen voor sterke vrouwen zijn die een goede baan hebben en er mooi uitzien, daar heb ik altijd een beetje een hekel aan. Niet iedereen ziet er alleen maar goed uit en je bent nooit alleen maar een sterke vrouw. Daarom zeg ik ook altijd dat mijn kleding ook voor losers is.”

Wat betekent die term voor jou persoonlijk dan? “Dat je geen grenzen ziet in dingen kunnen bereiken en dat je jezelf niet anders ziet dan mannen. Net zoals met dingen tillen, ik bedoel, ik til alles, haha.”

En zie jij jezelf als een feminist? “Nee, niet persé in die term. Ik vind dat altijd een lastig verhaal. Ik denk dat in deze tijd feminisme meer moet groeien omdat het soms de verkeerde kant opgaat. Ik zie niet echt een verschil tussen mannen en vrouwen. Sommige vrouwen zijn dan heel erg in een duaal ding dat ze wel willen dat de deur voor hen wordt opengehouden en zelf keuzes willen maken, maar vervolgens die dozen niet naar boven willen tillen.”

Waarom denk je dat mensen, bij het zien van jouw werk de link leggen met een sterke vrouw of feminist? “Omdat ik ook vrouwen neerzet als mannen, in mijn kleding zit ook bijna geen verschil. En hoe ik er zelf uitzie ook niet.”

Waar word jij heel blij van? “Van gekke spullen vinden, bijvoorbeeld in de action, haha. Ik word heel blij van veel films, vooral van David Lynch en Harmony Korine. En van mijn hond en vriend, haha.”

Ben je boos op mannen? Want er wordt toch vaak gezegd dat sterke vrouwen boos zijn op mannen “Nee, ik ben niet boos op mannen! Ik vind ze hartstikke leuk!”

Zijn er bepaalde mensen naar wie je op kijkt? “Ja, dat zijn vooral filmmakers, zoals David Lynch en Harmony Korine. En ook Nico van The Velvet Underground. Zij is inmiddels al overleden maar zij was mijn grote heldin. Zij was heel erg mooi, en haatte het feit dat iedereen haar zo goed behandelde vanwege haar uiterlijk, dus is ze zichzelf gaan verlelijken en aan de heroïne begonnen.” 

Oké, en wat heeft ze daarmee bereikt waardoor je haar zo tof vindt? “Naja, uiteindelijk is ze wel eraan overleden maar ik vond haar statements heel mooi. Ze verfde haar haar altijd zwart terwijl ze een mooie blondine was, droeg altijd van die mannenpakjes en ze was eigenlijk gewoon een boefje en een rebel. Dat zie ik ook terug in mezelf en in mijn werk.”

Heb jij je in de mode-industrie weleens gediscrimineerd gevoeld? “Wel in het feit dat het gewoon heel erg handig is als je een meisje-meisje bent op hoge hakken. Je wordt dan iets meer geaccepteerd dan wanneer je er bijvoorbeeld uit ziet zoals ik. Dus in die zin heb ik me weleens gediscrimineerd gevoeld.

Als je kijkt naar hoe je je carrière hebt geleid, zijn er bepaalde die je anders zou hebben aangepakt?“Nee, ik denk het niet.”

Dus je bent volkomen tevreden met wat je tot nu hebt bereikt? “Nee, maar dat is ook wat ik bedoel met die imperfecties. Die zijn er nou eenmaal en ik heb daar geen spijt van. Misschien heb ik sommige kansen laten gaan omdat ik te verlegen was en er nog niet klaar voor was. In het jaar dat ik toen genomineerd was voor Hyeres , vertelde het hoofd van Vogue Italië dat hij mij wilde helpen met mijn collecties. Alleen was ik toen niet zo slim om zijn visitekaartje te vragen, dus ja dat ging niet meer door.

Als je een feministische politieke groep zou beginnen, waar zou je het liefst veranderingen in willen zien? “Sowieso geen geweld tegen vrouwen, of het kleineren van vrouwen. Maar dat is een lastige politieke vraag op dit moment. Ook na dat gebeuren in Keulen, dat is wel iets waar ik heel erg van schrik. Mijn moeder heeft in haar tijd heel hard gevochten voor zulke dingen en zie dat dat nu een beetje aan het verdwijnen is.” 

En heb je ook de behoefte om er iets aan te doen? Of voel je je ook getriggerd om iets over zulke dingen te zeggen? “Ja, ik ben eigenlijk van plan om daar in mijn nieuwe collectie iets mee te gaan doen. Ik had ook op facebook een foto geplaatst van mezelf, met een geweer en bloot. Het werd meteen verwijderd omdat ik dan een tepel liet zien. Geweld is dan wel oké maar bloot mag niet.”

Hoe komt het dat we een bepaald stereotype beeld hebben van feminisme? “Dat zit denk ik aan het woord feminisme vastgeplakt. Misschien moet daar maar een ander woord voor komen, haha. Ik denk dat het nu nog steeds als hetzelfde wordt gezien, dat het zeikerige vrouwen zijn. Maar dat heb je met alles waar een mening over wordt gegeven. Iedereen denkt altijd dat feministische acties al geweest zijn maar er is nog zoveel dat moet veranderen.”

Wat vind jij nu belangrijk? “Ik vind het nog steeds belachelijk dat vrouwen minder verdienen dan mannen. En hoe je je laat zien op straat. Wat mij betreft mag je gewoon in je blote reet op straat lopen en dan alsnog hoeft een man jou niet aan te raken.”

Hoe vind jij dat 'gender-equality' verdeeld is in de mode-industrie? Is er enige vorm van gelijkheid? “Nou, er zijn al heel veel homo’s aanwezig. Maar voor de rest zie ik geen ongelijkheid. Ik denk dat de modewereld een groot voorbeeld is van gender equality, omdat je bijvoorbeeld modellen hebt die zowel man als vrouw kunnen zijn in foto-shoots.”

Hoe denk jij dat de mode-industrie gebruikt kan worden om een statement te maken over feminisme “Ik denk dat het heel erg te maken heeft met hoe foto-shoots en reclames geproduceerd worden. Net zoals parfum-reclames, die zijn ook niet echt bepaald feministisch. Ook dat beeld moet losgelaten worden dat iemand perfect moet zijn, het wordt allemaal heel erg gepolijst. Aan de andere kant is dat ook wel aan het veranderen omdat ontwerpers nu juist ook ander soort modellen gebruiken of dat je op Men’s Fashion Week ook vrouwen ziet lopen.”

Waar zie jij jezelf over 5 jaar? “Ik hoop dan sowieso een succesvolle label te hebben en 2 keer per jaar een show in Parijs te doen. Ik hoop ook ergens anders te wonen, bijvoorbeeld in Berlijn of New York.”

Photography by Vilain & Gai / Interview by Meda Ntumba